Wat overkomt ons allemaal?

Het coronavirus heeft wereldwijd het maatschappelijk leven tot stilstand gebracht. Deze beginnende pandemie vormt een even uitzonderlijke als ongekende historische gebeurtenis die de vergelijking met de crises van 1923 en 2008 doorstaat. Praktische vragen buitelen over elkaar heen. Het gebaar voor ‘hamsteren’ gaat viraal. Ineens realiseren we ons hoezeer ondergewaardeerde sectoren van levensbelang zijn voor het goed functioneren van de samenleving: de schoonmakers, de vuilnismannen, thuiszorgmedewerkers en mensen in de zorg in het algemeen, het onderwijs niet in de laatste plaats. 

Onzekerheid heerst over wat ons te wachten staat. Bedrijven komen in betalingsproblemen en riskeren een faillissement. Zekerheid dat we alleen grip op de crisis krijgen door elkaar vast te houden, uitdrukkelijk stil te staan bij de kwetsbaren onder ons. Gevoelens van trots en machteloosheid wisselen elkaar af. Trots hoe wij in ons goed georganiseerde land ons niet omver laten kegelen, ook al worden bepaalde sectoren onderbetaald en overvraagd. Trots ook op een premier en de manier waarop hij het land door de coronacrisis  loodst. Onverbiddelijk worden we ermee geconfronteerd dat begrippen als solidariteit, verbondenheid en gemeenschapszin geen vergane glorie vormen maar juist de basis onder ons bestaan. Niet alleen met betrekking tot onze eigen soort maar veel breder tot die van de natuur in het algemeen. 

Door Albert Koele, voorzitter van VvHE Oosterduinen

Naoberschap

De maatregelen stapelen zich op van dag tot dag. Om de verspreiding van het virus te vertragen en zo ouderen en zwakkeren te beschermen moeten we aan sociale onthouding doen. Dat betekent onder meer thuiswerken. Maar er ontstaat ook Noaberschap, dat bleek uit een suggestie die het bestuur ontving van één van de leden. Die stelde voor om een boodschappenservice op te zetten voor mensen in het bos. De vereniging kan hierbij echter in praktische zin geen rol spelen, omdat de verschillende supermarkten en winkels al bezorgdiensten hebben. Mochten mensen in ons bos toch behoefte hebben aan ondersteuning, dan kunnen zij altijd een oproep laten plaatsen op onze website. Mail aan: bestuur@oosterduinen.nl

Permanent wonen in ruil voor bosvriendelijke leefwijze

Wethouder Henk Kosters ging op 7 februari het gesprek aan met een goed gevulde zaal in De Brinkhof tijdens een inloopavond. Uitdrukkelijk maakte hij (nogmaals) duidelijk dat het niet denkbaar is dat permanente bewoning zonder meer in dit gebied toegestaan zal worden. Dat kan alleen als we gaan samenwerken. De visie ‘Oosterduinen, daar wil ik (ver)blijven!’ vormt voor de overheid het uitgangspunt om het bestemmingsplan aan te passen. De vraag of mensen permanent wonen in het bos is daarin niet de kernvraag, maar hoe ze zich hier gedragen is dat wel. Het principe is ‘voor wat hoort wat’, aldus Erik Mosterman. Wij investeren in de kwaliteit van ons verblijf, de overheid is in ruil daarvoor bereid om het bestemmingsplan aan te passen. 

Voorzitter Albert Koele tijdens een voorlichtingsavond

Daarbij staan de boswaarden centraal, zoals ze zijn omschreven in de toekomstvisie van onze vereniging: we zien het bos als onze gastheer, we streven privacy en plezier voor jong en oud na, maar ook nachten zonder lichtvervuiling, we zoeken de juiste balans tussen particulier en gezamenlijk belang, enzovoort. Kortweg een veilig en fijn verblijf in het bos en geen camping sfeer.

De vereniging heeft eind februari ook een inloopavond georganiseerd en daar bleek dat er nog vele vragen leven en dat we nog vaak met elkaar moeten praten om de stap naar permanent wonen mogelijk te maken.

Hoe organiseren we ons eigen gedrag?

De manier waarop wij in het bos verblijven is dus cruciaal, maar hoe organiseren wij ons eigen gedrag? We werken op dit moment aan een Bospaspoort. Dat wordt een leidraad voor de manier waarop wij het bos koesteren terwijl we er ook mogen wonen. Lees elders meer over het Bospaspoort. Daarbij is de vraag wàt we met elkaar dan geregeld willen zien en dat proces is volop gaande. Zo zijn er diverse initiatieven op gang gekomen, zoals als het project brandveiligheid (met als onderdeel de kwaliteit van het wegennetwerk). Andere projecten staan nog op stapel, zoals de herinrichting van de entrees. Om dit proces niet onnodig te frustreren en de betrokkenheid van de Oosterduiners te stimuleren bij dit proces heeft de gemeente de handhaving op illegaal permanent wonen gestaakt. Dat bewijst dat men met o.a. onze vereniging zaken wil doen!

Juridische kant van het verhaal

Een andere vraag is hóe we onze wensen juridisch kunnen regelen. Daarover wordt nu nagedacht binnen de Bosclub, ondersteund door de juridische werkgroep. Het is waarschijnlijk dat het transformatieproces* zal worden vastgelegd in bestuursrechtelijke afspraken, zodat je in het bos zowel recreatief als permanent mag verblijven. Hier zitten veel haken en ogen aan, dus dat kost nog tijd.  

*Met transformatieproces wordt bedoeld het omzetten van onze toekomstvisie en de idealen (het bos centraal) naar het leven van alledag (ons gedrag), waarbij het legaliseren van permanent wonen een prachtige bijvangst is.

Wat is dat dan: Bospaspoort?

Het Bospaspoort is geen wetboek en evenmin een juridisch document. Het is veel meer een gezamenlijke afspraak. Een inspiratieboekje. We beschrijven er hoe we onze rol in het bos gaan vervullen. We lezen er ook in hoe we dat heel praktisch inhoud kunnen geven. Het is geen paspoort in letterlijke zin, maar een metafoor voor: ‘Dit is de manier waarop we in dit bos willen samenleven’. Het is de bedoeling om iedereen daar enthousiast voor te krijgen. Als je straks een Bospaspoort hebt en je je aan de spelregels houdt, kun je hier permanent of recreatief verblijven. Het wordt nog wel een uitdaging voor de gemeente om het Bospaspoort te gebruiken als leidraad bij het vaststellen van het nieuwe bestemmingsplan en de handhaving daarvan.

Samenspel met de gemeente Noordenveld

Gemeente en vereniging gaan op korte termijn met elkaar in gesprek om de volgende stap voor te bereiden: hoe komen we met elkaar tot overeenstemming over wat we graag geregeld zien. Dit komt daarna aan de orde tijdens de ALV. Op dit moment valt niet te zeggen wanneer die kan worden gehouden vanwege de coronacrisis. Voorzover mogelijk en niet strijdig aan onze plicht om ‘thuis te blijven’ loopt het project brandveiligheid in principe gewoon door, al kunnen we thans geen centrale bijeenkomsten houden. Hetzelfde geldt voor de herinrichting van de entrees. Hou de website in de gaten.

Tip: kijk hoe het vroeger was

Een bewoner van ons bos gaf ons een leuke tip door. Het is een website waarop je precies kunt zien hoe je straat of buurt er vroeger uit zag. Kan handig zijn als je iets wilt terugbrengen in de oude situatie. Kijk op www.topotijdreis.nl