Bard Papegaaij (ledenadministratie)
“Ik ben in 1960 te Amsterdam geboren, maar opgegroeid in Harderwijk. Daarna heb ik nog een aantal jaren in de polder (Lelystad, Biddinghuizen, Dronten) gewoond. Ik werkte toen nog in de IT. Eind jaren ’90 wilde ik iets heel anders met mijn leven. Ik ben toen geëmigreerd naar Australia, met vrouw en kinderen, om daar te gaan wonen in een eco-village. Dat was een experimentele woongemeenschap om te onderzoeken of het met de toenmalige technologie mogelijk was om geheel natuur-neutraal of zelfs natuur-positief (we hebben bijvoorbeeld een deel van oorspronkelijke bos daar kunnen herplanten) te leven. Nu heb ik mijn eigen eenmanszaak, als schrijver, spreker, coach en trainer voor iedereen die werk en maatschappij weer menselijker wil maken. Door de COVID zijn mijn vrouw en ik allebei weer in Nederland beland, in 2020. Dat was niet ons plan, maar omstandigheden maakte dat de beste keuze voor ons. We zijn toen op zoek gegaan naar een plek die vergelijkbaar was met hoe we in Australia woonde: in of bij een bos, met veel ruimte, en niet al te veel mensen direct om ons heen. Toen we Karrepad 5 vonden voldeed dat aan al onze verwachtingen. Zowel Paulina en ik zien zorg voor de natuur als een eerste verantwoordelijkheid. Het is een voorrecht om hier te mogen wonen, en daar hoort het leveren van een positieve bijdrage bij. Voor ons staat het bos altijd op no. 1. Wat ik kan bijdragen aan de vereniging is een combinatie van mijn ervaring in de eco-village, mijn werk als coach en facilitator van teams en directies, en mijn vaardigheid om als verbinder en tolk/vertaler op te treden tussen mensen. Verder ben ik altijd optimistisch en zie liever de vrolijke kant van het leven – wat de omstandigheden ook mogen zijn.”
Karin Prak (secretaris)
Karin stelt zich voor: “Sinds 2018 hebben wij ons heerlijke huis in de Oosterduinen. We wonen in Assen, maar elk weekend en de meeste vakanties komen we genieten in het bos. Er is geen plek waar ik liever ben dan in de Oosterduinen! Ik hoop dat we er in de toekomst dan ook permanent kunnen gaan wonen. Door deel uit te maken van het bestuur van de vereniging wil ik mijn steentje bijdragen om de Oosterduinen nog mooier, beter, groener, veiliger, gezelliger en leefbaarder te maken. Ik ben de secretaris van het bestuur en daarmee onder andere verantwoordelijk voor de notulen van de vergaderingen en voor diverse communicatiezaken. “
Nico Dümmer (penningmeester)
Info volgt. Nico is aangetreden tijdens de ALV van 1 mei 2026.
Johan van de Garde (voorzitter)
Johan stelt zich voor: “Norg was in m’n jeugd de Vluchtheuvel met het pannenkoekrestaurant en de Oosterduinen de plek waar ik mijn eerste verjaardagen vierde. Later is het een toevluchtsoord geworden om bij te komen van de drukte van alle dag. Een plek waar je met houthakken een heerlijke workout kan doen en waar je ’s nachts de uilen kan horen donderjagen. Kortom tot rust komen op bijna onnederlandse manier. Na mee gewerkt te hebben aan de Expeditie Norgerduinen en daarna de Bosclub ben ik sinds 2022 voorzitter van de VvHO.”
Contact:
bestuur@oosterduinen.nl
secretariaat@oosterduinen.nl
ledenadministratie@oosterduinen.nl
Over de vereniging
De vereniging ziet het als een belangrijke taak en uitdaging om de leefbaarheid van de Oosterduinen te koesteren en te versterken. We denken hierbij aan de leefbaarheid voor mens, dier en (bos)begroeiing. Door een goed evenwicht te vinden tussen het persoonlijke – en het gezamenlijke belang kan iedereen (recreant en bewoner) op een prettige manier in de Oosterduinen verblijven.
Die balans krijgen we door ervoor te zorgen, dat de vrijheid die we hebben op het eigen perceel niet schuurt met de vrijheid en het plezier van andere mensen of dieren. We zijn ten dele van elkaar afhankelijk om optimaal te kunnen genieten van een verblijf in het bos. Kwaliteiten die onze perceelgrenzen overstijgen zijn schone lucht, stilte, het donker, privacy, sociale – en brandveiligheid (preventie, bereikbaarheid en vindbaarheid van onze percelen), naoberschap, ruimtelijke en natuurlijke kwaliteit. Alle leden samen maken de vereniging.
Om onze belangen te realiseren is de vereniging ook gesprekspartner van de overheid en andere organisaties die invloed hebben op ons bos. Er zijn goede contacten met politie, gemeente Noordenveld en de hulpdiensten. Iedereen die zich inzet voor de vereniging doet dit als vrijwilliger. De idealen staan beschreven in ‘Oosterduinen, daar wil ik (ver)blijven’ (2016).
De Vereniging van Huiseigenaren Oosterduinen werd opgericht op 20 september 1968. Oosterduinen heeft inmiddels 431 huisjes. Een groot deel van de eigenaren is lid. Jaarlijks is er een ledenvergadering, die per mail en op deze website wordt aangekondigd.
TOEKOMSTVISIE PER 2024
Waar staan wij voor?
Het Streefbeeld Oosterduinen is in 2024 door de gemeente aangenomen. Het lijkt erop dat het transitieplan nu echt uitgevoerd gaat worden – al moeten we nog even wachten op de definitieve goedkeuring van de nieuwe begroting waarin geld is gereserveerd voor een participatietraject. Dus leek het ons, het bestuur, tijd worden om eens op een rijtje te zetten waar wij, als vereniging, voor staan.
Kort gezegd is het dit: het behouden van de Oosterduinen als aantrekkelijk bosgebied, waar de Oosterduiners permanent mogen wonen, zolang zij zich houden aan de regels. Die regels zijn er vooral om de natuur te beschermen en ervoor te zorgen dat we hier prettig en veilig kunnen verblijven met z’n allen, nu en in de toekomst. Om dit te bereiken willen we samen optrekken met de instanties die hierover gaan, waarbij ons streven is om de Oosterduiners hier niet, of in elk geval zo weinig mogelijk, extra voor te laten betalen.
Hieronder lichten we dit verder toe.
Het Bos op Eén
Oosterduinen is een uniek gebied: een natuurgebied waar gerecreëerd mag worden en waar al zeker 40 jaar mensen permanent wonen. Voor ons het allerbelangrijkste: het beschermen van het unieke karakter van dit gebied voor de huidige bewoners/gebruikers en voor de toekomst. Als we toestaan dat het bos verslechtert of verdwijnt, verliezen we precies datgene dat ons met elkaar verbindt: de liefde voor de natuur en voor onze prachtige omgeving.
Wonen en recreëren in harmonie met elkaar en de natuur
De VvHO is voor het legaliseren van de permanente bewoning in het bos. Wij vinden dat het voor het gebruik en behoud van het bos niet zoveel uitmaakt of je er permanent woont, of er een recreatiewoning hebt waar je regelmatig verblijft. Wat voor ons belangrijk is, is dat we duidelijke regels opstellen voor iedereen die in het bos verblijft. Regels die voor iedereen gelden en die helpen in harmonie met elkaar en met de natuur te leven.
Veilig verblijven
Wij wensen een bos zonder criminaliteit, drank- en drugsoverlast en ook zonder mensen met foute bedoelingen die overlast geven. Een bos met mensen van alle soorten en maten en achtergronden. Ook willen wij ons inzetten om het bos brandveilig te maken en alle huisjes goed bereikbaar voor alle hulpdiensten. Hier horen ook zaken bij als het wegenonderhoud, het verwijderen van natuurlijke gevaren zoals dode bomen en brandgevaarlijk materiaal, en een goede informatievoorziening over alles dat de veiligheid in het bos zou kunnen bedreigen, zoals gevaarlijke weersomstandigheden (droogte, storm, stortregens), bosbranden, en de toegankelijkheid van de wegen.
Zorgen voor elkaar
Als vereniging willen wij ook de sociale kant van ons gebied benadrukken en ondersteunen. Samen staan we sterker. Samen kunnen we meer bereiken. Samen kunnen we het verblijven in het bos nog prettiger en veiliger maken. Wij willen dan ook een platform zijn voor gezamenlijke activiteiten, uiteenlopend van sociale bijeenkomsten tot het opzetten of ondersteunen van werkgroepen en andere vormen van samen zinvol bezig zijn.
Standpunten
Waarom wij vinden dat de Oosterduinen beschermd moet worden
Het is allesbehalve vanzelfsprekend dat ons gebied in zijn huidige vorm kan blijven bestaan. Er zijn in Nederland geen duidelijke regels over het samengaan van natuur, recreatie en bewoning. In de meeste gevallen kiest de overheid voor de simpelste oplossing: deze drie belangen strikt gescheiden houden. In natuurgebieden mogen geen recreatiewoningen staan, in recreatiegebieden mag niet gewoond worden en in woonwijken worden natuur en recreatie buiten beschouwing gehouden.
Waar wij voor staan is het samengaan van deze drie vormen van gebruik in één enkel gebied. Wij noemen dat een bewoond natuur- en recreatiegebied. Wat de Oosterduinen zo aantrekkelijk maakt voor zowel recreanten als de mensen die hier wonen is de natuur. Oosterduinen zonder bos is geen Oosterduinen. Daarom willen wij zorgen dat het bos blijft bestaan en dat het niet op den duur een normale woonwijk wordt.
Voor zover wij weten komen dit soort natuurgebieden (nog) nergens voor in Nederland. Er zijn dan ook geen duidelijke regels voor. Sterker nog: onder de huidige regels kan zo’n gebied helemaal niet bestaan. Zoals de regels nu zijn zouden we moeten kiezen tussen:
- Oosterduinen als natuurgebied – maar dan mogen er geen huizen staan, en is alleen beperkte recreatie toegestaan;
- Oosterduinen als recreatiepark – maar dan mag er niet permanent gewoond worden;
- Oosterduinen als woonwijk – maar dan mag er van alles dat de natuur en de recreatiewaarde drastisch kan verminderen.
Daarom zoeken wij naar deze nieuwe vorm: zodat we het bos kunnen beschermen en behouden voor iedereen die daarvan wil genieten: passanten, recreanten en bewoners.
Het lijkt erop dat – onder druk van de toenemende woningnood – de landelijke regering aanstuurt op het gedogen van permanente bewoning van recreatiewoningen. Veel mensen, ook in Oosterduinen, zien dat als een makkelijke en snelle oplossing voor het woonprobleem. Het lijkt de al jaren durende onzekerheid weg te nemen waar onze permanente bewoners al decennia mee leven. Toch blijft het dan nog steeds een vorm van gedogen, iets wat de gemeente Noordenveld al decennia doet, en heeft daarmee geen permanente status. Een volgende regering zou dit zo weer terug kunnen draaien, waardoor we weer terug bij af zijn. Bovendien zijn we dan ook alle stappen die we al gezet hebben kwijt, zoals, bijvoorbeeld, het streefbeeld. Ook lossen we daarmee dat andere probleem niet op: hoe beschermen we de toekomst van het bos? De huidige regels zijn allesbehalve duidelijk. Zomaar permanente bewoning toestaan laat nog heel veel vragen open. Hoe groot mag een huisje zijn? Hoeveel van je eigen grond mag je gebruiken en hoeveel moet er bos blijven? Hoeveel (bij)gebouwen mag je neerzetten? Mogen overal onbeperkt schuttingen omheen worden geplaatst? Wie draagt hoeveel bij aan de gemeenschappelijke kosten van natuuronderhoud, wegenonderhoud, veiligheid en andere gemeenschappelijke voorzieningen? Hoe houden we ontwikkelaars tegen die altijd op de loer liggen om grote stukken natuur om te zetten in lucratieve woonwijken of recreatieparken?
Daarom vinden wij het zo belangrijk dat we niet alleen maar gaan voor het toestaan van permanent wonen, maar met z’n allen en samen met de instanties degelijke regels opstellen die ervoor zorgen dat de belangen van het bos en haar gebruikers nu en in de toekomst goed worden vastgelegd. Als we dat nu achterwege laten hebben wij daar straks met z’n allen spijt van.
Verevening en andere kosten
De meeste van onze leden zijn eigenaren van huisjes in Oosterduinen. Een deel is recreant, een deel is bewoner, een deel verhuurder. Niemand van ons zit te wachten op hogere lasten of extra kosten, in welke vorm dan ook. Wij stellen ons, in het belang van iedereen in het bos, dan ook zeer kritisch op waar het gaat om de hoogte van vereveningsbijdragen en andere kosten die de gemeente of andere instanties ons graag in rekening willen brengen. Er moet een balans zijn tussen de kosten en de baten. Ook alle inspanningen die we tot nu toe al hebben gedaan om het gebied beter en mooier te maken, alle tijd die velen van ons er al in hebben gestoken, moeten worden meegenomen als al gedane bijdragen vanuit de Oosterduinen. Eventuele extra bijdragen moeten aantoonbaar ten goede komen van de Oosterduiners, en niet zomaar verdwijnen in de gemeentekas. We kunnen niet garanderen dat er geen extra kosten zullen zijn – hier zijn ook provinciale en landelijke regels voor, die we niet zomaar kunnen negeren – maar we zullen onze uiterste best doen die zo laag mogelijk te houden. Ook zullen we ons hard maken voor een goede regeling voor mensen die door extra kosten financieel in moeilijkheden zouden komen. Het recht op wonen in het bos mag niet afhangen van hoeveel je in je portemonnee hebt.
Het is trouwens ook naïef om te denken dat een landelijk gedoogbeleid geen extra kosten met zich mee zou brengen. Er zijn genoeg partijen in Nederland die druk uitoefenen op de regering om mensen die permanent wonen in recreatiewoningen extra zwaar te belasten, omdat – naar hun zeggen – de waarde van die woningen omhoogschiet. Pas dus op met wat je wenst, het resultaat kon wel eens tegenvallen.
Het transitieplan en onze rol daarin
Wij willen, als vereniging die meer dan de helft van de huisjes in Oosterduinen vertegenwoordigt, een actieve rol spelen in het opstellen van het uiteindelijke transitieplan. Daarom hebben wij zo hard gewerkt aan het streefbeeld en er bij de gemeente op aangedrongen om nu eindelijk door te zetten met de transitie.
Maar wij zijn niet de enige partij aan tafel. Naast onze vereniging zijn er nog diverse andere belangengroepen die ook mee willen en mogen praten. Sterker nog, de volgende fase zal een participatietraject zijn waarin alle belanghebbenden uitgenodigd zullen worden om mee te denken over de precieze invulling van het transitieplan. Wij willen dan ook iedereen oproepen hieraan mee te doen, juist als je het op bepaalde punten niet met ons eens bent. Ieders stem telt, maar alleen als je bereid bent actief mee te doen. Niet meedoen en dan achteraf klagen dat je niet gehoord bent is geen goeie strategie.
Ben je het in grote lijnen wel met ons eens, word dan lid van de vereniging. Hoe meer mensen lid zijn, hoe zwaarder onze stem zal wegen bij de uiteindelijk vaststelling van het transitieplan. Bovendien heb je dan een stem binnen de vereniging en kan je actief meehelpen aan het aanscherpen van onze standpunten en het beter vertegenwoordigen van ieders belangen. We roepen dus iedereen op om vooral lid te worden. Samen staan we sterker.
Wat wij als vereniging absoluut niet doen is onderhandelen met de gemeente en/of onderhandse deals sluiten over de transitie. Wel praten wij regelmatig met de gemeente om op de hoogte te blijven van de voortgang en van ander gemeente-nieuws dat van belang is voor Oosterduinen (zoals het omnummeringsproject), en om de gemeente op de hoogte te houden van zaken die spelen binnen de Oosterduinen die voor hen van belang zijn (zoals, bijvoorbeeld, de toestand van de wegen, en onlangs de opkomst van de letterzetter en de schade die dat beestje aanricht aan ons bos). Wij maken daar na ieder gesprek een verslag van dat we publiceren op onze website. Wij vinden namelijk dat open communicatie en transparantie uiterst belangrijk zijn voor de goede verstandhoudingen binnen het bos, en tussen ons en de gemeente. Heb je twijfels of vragen dan kun je altijd het bestuur om opheldering vragen.
Tot Slot
Wij weten dat er veel oud zeer is in het bos. Mensen zijn teleurgesteld, gefrustreerd, verdrietig en boos over allerlei zaken, maar vooral over hoelang de beloofde transitie nu al duurt zonder zicht op de eindstreep. Wij hadden het ook allemaal inmiddels graag afgerond gezien.
Wat wij betreuren is dat dit oude zeer aanleiding geeft tot boze, vaak persoonlijke aanvallen. Halve waarheden en misinformatie worden gebruikt om mensen zwart te maken. In plaats van samen te zoeken naar een oplossing, leidt die boosheid maar al te gauw tot nog verdere versplintering van saamhorigheid in het bos. Daar is niemand bij gebaat.
Wij denken dat we veel meer gezamenlijke belangen hebben dan vaak gedacht en gezegd wordt. We verschillen misschien van mening over de details van de uitvoering, maar uiteindelijk willen we toch allemaal hetzelfde: ons prachtige bos behouden voor nu en voor de toekomst, en daarvan veilig en ongestoord kunnen genieten. Het gaat om veel meer dan alleen geld of een woonvergunning, het gaat om de toekomst van de Oosterduinen en daarmee onze eigen toekomst.
Als we ons daar maar op blijven richten, krijgen we samen veel meer voor elkaar dan we ieder voor zich ooit zouden kunnen.
